W sierpniu miesięcznik Forbes opublikował ranking 100 najcenniejszych gwiazd polskiego show biznesu. O palmę pierwszeństwa do samego końca rywalizowali ze sobą Szymon Majewski i Kuba Wojewódzki. Ostatecznie o długość średniej krajowej zwyciężył Majewski (odpowiednio: 792 i 789 tys zł honorarium za udział w reklamie).

Spośród 10 najbardziej wartościowych gwiazd show biznesu jedynie sportowców możemy znać z reklamowania kilku marek. Pozostałe lokaty zajmują osoby dla świata reklamy albo niedostępne (Monika Olejnik, Jerzy Owsiak) albo zakorzenione we współpracy z jedną marką (Marek Kondrat).

W jaki sposób taki ranking może być pomocny w budowaniu własnego wizerunku dla celebrytów?

Przede wszystkim widzimy, że niedostępność jest w cenie i może być doskonałym wabikiem dla potencjalnych marketerów zajmujących się selekcją osobistości do reklam swojej firmy. Oczywiście warunkiem niezbędnym do takiej postawy jest posiadanie określonej pozycji na polskiej scenie. Niemniej jest to metoda, która może pozwolić wywindować artyście stawkę za udział w reklamie.

A warto pamiętać o tym, że udział celebryty w reklamie i jego wizerunek są wartością dodaną do marki, to również do pewnego stopnia działa to w drugą stronę. Jeśli więc ktoś chce budować swój wystawny, dystygnowany wizerunek, z pewnością nie wystąpi w reklamie chipsów. Zwracał uwagę na to również Kuba Wojewódzki w trakcie konferencji prasowej prezentującej jego udział w reklamie Playa. Na początku stwierdził, że stawką, którą przekonałaby go do udziału w reklamie dysponują jedynie firmy z sektora finansowego i telekomunikacyjnego. Następnie dodał, że marka Play dobrze współgra z jego wizerunkiem orz programem w TVN, ponieważ także umożliwia kontakt, rozmowę, etc. I choć oczywiście nie wiadomo ile w tym kurtuazji i PR to jednak widać, że decyzja była przemyślana, a każde kolejne deklaracje o nie występowaniu w reklama skutecznie podwyższyły poprzeczkę stawki do kilku milionów złotych.

Skoro to takie proste, to dlaczego inni celebryci nie pójdą tą drogą? Oczywiście wszystko przez pieniądze.Skoro średnie wynagrodzenie za kampanię reklamową np. dla Ivony Pavlović to 256 tys złotych, to widzimy, że jest to kuszące. Jednak nie jest to pierwsza ani ostatnia pokusa, która może trafić na gwiazdę. Przy budowie wizerunku najważniejsze to mieć jasno określony plan i miejsce do którego dąży się konsekwentnie.

Na promocję opartą o znane osoby ze świata show biznesu postawili organizatorzy KSW Martin Lewandowski i Maciej Kawulski. Zwróćmy uwagę na fakt iż obserwatorom kolejnych gali KSW jest bliżej do widzów Tańca z Gwiazdami niż kibiców odbywającego się właśnie mundialu. Na KSW (chodzi o walki główne) ludzie chcą zobaczyć znanych z telewizji panów sprawdzających się w nowej dla nich roli, którzy wiadomo, że nie zostaną mistrzami świata, Europy a nawet Polski w dyscyplinie, w której startują. Nie oglądamy zatem ani najlepszych zawodników MMA, ani młodych i perspektywicznych, którzy mogą w przyszłości walczyć o najwyższe cele, lecz celebrytów w kolejnym wyzwaniu.

Ciężko znaleźć analogiczne sytuacje w sporcie. Jedyną, która przychodzi mi do głowy do zatrudnienie Michaela Jordana w baseballowym zespole Birmingham Barons. Właściciele klubu przyjęli gwiazdę koszykówki z otwartymi ramionami, lecz przecenili zarówno umiejętności baseballowe sławnego koszykarza, jak również zainteresowanie kibiców wynikające z tak osobliwego zawodnika. Po roku MJ zakończył przygodę z baseballem.

Należy przyznać, że organizatorom KSW udała się rzecz niebywała jeśli chodzi o promocję nowego sportu: dwukrotnie transmitowano ich galę w Polsacie, a zainteresowanie zarówno mediów jak i kibiców było olbrzymie. Walkę Pudzian – Najman oglądało średnio 4,9 mln widzów, natomiast starcie Pudziana z Kawaguchim 3,9 mln. Widać więc tendencję spadkową i co ciekawe więcej osób chciało oglądać starcie Pudzianowskiego ze znanym głównie z reality show Big Brother VIP Marcinem Najmanem, niż majacym w dorobku kilkanaście walk Japończykiem.

Zastanawiające jest jak na przyszłość MMA w Polsce wpłynie sromotna porażka Pudzianowskiego w ostatniej walce oraz zaproszenie kolejnego celebryty Przemysława Salety, który na 14 KSW zmierzy się z Najmanem mającym 56 sekundowe doświadczenie w MMA.

Najważniejsze pytanie brzmi: jak wygląda pomysł promotorów KSW na dalszą promocję MMA w Polsce?

Organizatorzy KSW na pewno osiągnęli wiele: udało im się wypromować mało popularną dyscyplinę, która dzisiaj może konkurować z boksem w Polsce pod względem popularności, deklasując pozostałe sporty walki. Wybór przed jakim teraz stają wydaje się kształtować następująco: w dalszym ciągu opierać popularność kolejnych konfrontacji na celebrytach, ryzykując jednak utratę prestiżu, a momentami ocieranie się o śmieszność (co możemy zaobserwować chociażby TUTAJ). Lub podniesienie prestiżu gal KSW dzięki zapraszaniu uznanych zawodników światowej klasy, którzy jednak mogą nie być tak silnym magnesem przyciągającym kibiców i sponsorów, co może wiązać się z utratą wpływów.

50 Cent nie raz udowadniał, że potrafi doskonale posługiwać się narzędziami marketingowymi do promocji siebie i swojej twórczości. Tym razem raper ponownie przykuł uwagę mediów.

Wszystko za sprawą zdjęć, umieszczonych na jego oficjalnej stronie 50Cent.com, na których widzimy mierzącego 182 cm rapera po przejściu drakońskiej diety: schudł 24,5 kg (z 97 kg do 72 kg).

Dzięki wykonaniu kilku zdjęć telefonem komórkowym i upublicznieniu ich na oficjalnej stronie 50 Cent osiągnął dwie rzeczy, których często nie udaje się zrealizować nawet przy ogromnych nakładach na promocję.

Po pierwsze, wygenerował ogromne zainteresowanie swoim nowym filmem, którego często nie są w stanie wywołać nawet najdroższe trailery.

Po rozpowszechnieniu zdjęć do rapera natychmiast zgłosiło się wiele redakcji z prośbą o wywiad. 50 Cent w każdym z nich wyjaśniał skąd wzięła się tak radykalna zmiana w jego wyglądzie. To poświęcenie na rzecz filmu Things Fall Apart w którym raper wciela się w postać sportowca, któremu na drodze do wielkiej kariery staje śmiertelna choroba.  Wywiadów udzielał również reżyser filmu, Mario Van Peebles, mówiąc o muzyku w samych superlatywach: „Nigdy nie spodziewałbym się, że tak dobrze ułoży się moja współpraca z 50. Był bardzo skupiony na roli, zdyscyplinowany, bystry i życzliwy. Dla reżysera taki aktor to marzenie ”

Takie zainteresowanie na pewno przełoży się na ilość biletów sprzedanych na Things Fall Apart w pierwszym weekendzie wyświetlania filmu.

Ale więcej niż film zyskał sam 50 Cent. Opublikowana całą serię artykułów opisujących poświęcenie rapera i wielki wysiłek jaki musiał włożyć w zrzucenie niemal 25 kg. Co więcej muzyk przeszedł także bolesne zabiegi usunięcia tatuaży z rąk, o którym również wspominały gazety. Sam raper tłumaczył to tak: „Po prostu je usunąłem. Brałem już udział w paru filmach i przez nie musiałem wcześniej wstawać. W charakteryzatorni musiałem stawić się 4 godziny przed resztą ekipy właśnie z powodu tatuaży”

Dziennikarze nie ukrywali podziwy dla jego niezwykłej przemiany, a raper w wywiadach przyznawał, że nie było mu łatwo schudnąć: „Gdy przygotowywałem się do filmu zainspirowałem się poświęceniem innych aktorów, którzy również bardzo schudli do swoich ról. Gdy miałem kryzys siadałem za komputerem i oglądałem ich wszystkie zdjęcia oraz czytałem wywiady, których udzielali przy promocji swoich filmów. Dzięki temu wiedziałem jak wiele muszę jeszcze przejść. Ale to mnie motywowało”. Po czym dodał: „Gdy waga zaczęła wreszcie spadać, mój agent powiedział mi, żebym poszedł do lekarza. Ale odmówiłem, ponieważ chciałem żeby wyglądał tak jak to sobie wyobraziłem przed rozpoczęciem zdjęć.”

Dla 50 Centa, który wystąpił w kilkunastu filmach, ten może być przełomowy. W wielu magazynach ukazały się artykuły wspominające największe aktorskie diety. Raper jest tam stawiany w jednym szeregu z takimi tuzami aktorstwa jak Matt Damon (-18 kg), Colin Farell (-20 kg), Tom Hanks (-23 kg) czy rekordzista Christian Bale (-28 kg). I chociaż na razie porównuje się jedynie jego poświęcenie, to może już wkrótce zacznie być chwalony za aktorstwo.

50 Cent może dzięki filmowi Things Fall Apart wydostać się z szufladki raperów/aktorów zatrudnianych w produkcjach filmowych tylko po to, aby przyciągnąć do kin lub przed telewizory jeszcze jedną grupę docelową- swoich słuchaczy. Jak wypadnie w tym sprawdzianie słynny raper przekonamy się w 2011 r.

A dla zainteresowanych, dieta cud 50 Centa wyglądała następująco: przez 9 tygodni jego dieta bazowała tylko na płynach i codziennie spędzał 3 godziny na bieżni.

Pierwszym znanym nagraniem była domowa kaseta Pameli Anderson i jej ówczesnego męża Tommy’ego Lee. Pamela Anderson znajdowała się wtedy na wysoko na sinusoidzie swojej kariery i taki skandal mógł jej poważnie zaszkodzić. Jednak upublicznienie tej taśmy nie złamało kariery gwiazdy Słonecznego Patrolu, co z pewnością dało do myślenia nowemu pokoleniu celebrities i ich agentom, którzy zaczęli rozważać sex tapes jako nową formę walki o uwagę mediów.

W 2004 roku światło ujrzało nagranie 1 Night In Paris, które prezentowało Paris Hilton. Był to kolejny wstrząs, gdyż była to druga, tak znana osoba, której sex nagranie pojawiło się w przestrzeni publicznej. Jednak w przeciwieństwie do Pameli Anderson, nagranie to zostało wydane legalnie przez amerykańską wytwórnię Red Light District Video, więc Paris Hilton musiała wyrazić zgodę na upublicznienie jej wizerunku oraz otrzymać z tego tytułu wynagrodzenie. Kontrowersje jakie wzbudziło nagranie przyczyniło się do skupienia uwagi wielu mediów na Paris, oficjalna sprzedaż musiała również wzbogacić konto dziedziczki hotelowego imperium.

Podium najbardziej znanych sex kaset zamyka nagranie Kim Kardashian. Była to nieznana modelka, której nagranie z Rayem J skierowało uwagę mediów na jej osobę. W Internecie znaleźć można informacje, że modelka początkowo zaskarżyła wydawcę filmu, firmę VIVID Entertainment o nieprawne wykorzystanie wizerunku, lecz później wycofała swoje zarzuty godząc się na ugodę za 5 milionów $. Czy tak wyglądała cała prawda na temat tej kasety nie wiemy. Wiadomo natomiast co nastąpiło po niej: Kim otrzymała zaproszenie ze stacji E! do udziały w programie typu reality pt Keeping Up with the Kardashians, wystąpiła w najpopularniejszych amerykańskich talk-show: The Daily Show, Larry King Live, Jay Leno Show czy David Letterman a także w amerykańskim tańcu z gwiazdami i programie America’s Next Top Model. Była to pierwsza kariera, której trampoliną do wielkiej sławy była sex taśma.

Tym sposobem wracamy do Kendry Wilkinson, której nagranie ma szansę dołączyć do miana kultowych. W trakcie tego miesiąca doszło do serii artykułów o byłym Króliczku Playboya. Jej kasetę wyda najbardziej znana amerykańska wytwórnia filmów dla dorosłych ViVID. Po początkowych spekulacjach dotyczących ewentualnego pozwu teraz dopływają do nas inne informacje mówiące o tym, że aktorka na dystrybucji nagrania może zarobić nawet 3,2 miliona $. Co więcej, okazuje się, że nagrań Kendry jest dosyć dużo, więc ewentualne sequele nie są czymś niemożliwym.

Pierwsze rezultaty, poza mnóstwem informacji na jej temat, już mamy: telewizja E! zaproponowała Kendrze kolejny sezon jej reality show „Kendra”, w którym widzowie będą widzieć w jaki sposób bohaterka zmaga się z dramatem, który ją spotkał.

Uważam, że to nie jest koniec sex taśm wydawanych przez gwiazdy. Pewne jest jednak to, że w pewnym momencie nastąpi „zmęczenie materiału” i kolejna celebrity żądna sławy, lub chcąca sławę odzyskać będzie musiała się posunąć krok dalej. Z drugiej strony, pomimo pewnych plotek, na razie nie upublicznione żadnego intymnego nagrania polskiej gwiazdy. W związku z tym zastanawiam się, co będzie pierwsze: sex nagranie polskiej celebrytki czy profesjonalny kontrakt na nagranie filmu amerykańskiej gwiazdki z wytwórnią filmów dla dorosłych? Nie mam wątpliwości, że obie te rzeczy nastąpią, jednak skłaniam się ku odpowiedzi, że szybciej doświadczymy amerykańską gwiazdę w profesjonalnej porno produkcji. Kiedy? Myślę, że w przeciągu najbliższych 3 lat.

Anna Mucha

Od marca możemy obserwować ją w roli jurorki V edycji You Can Dance. Przed pierwszymi castingami aktorka stanęła przed nie lada dylematem. Wiedziała zapewne, że programy typu talent show stanowią przede wszystkim okazję do promocji dla jurorów.

Mucha przychodziła w zastępstwie Weroniki Pazury, której aresztowanie przez CBA złamało medialną karierę. Pamiętamy jednak, że w programie TVN była najłagodniejszym z jurorów, łagodziła częste spory między Agustinem Egurolą a Michałem Pirógiem i komplementowała praktycznie każdy występ finalistów. Do Weroniki Pazury przylgnęła więc łatka „tego miłego” jurora, który występuje niemalże w każdym show i do takiej kompozycji jury widzowie są przyzwyczajeni.

Doskonałym przykładem tego, że przesadna krytyka i próby wykreowania własnej osoby, nie podobają się widzom jest III edycja Idola. Wtedy, w zastępstwie Kuby Wojewódzkiego w jury zasiadło 2 nowych członków: Maciej Maleńczuk i Marcin Prokop. Jednak widzom taka zamiana nie przypadła do gustu, o czym świadczyły zarówno wyniki oglądalności, jak również powrót Wojewódzkiego w IV edycji.

Anna Mucha zajęła miejsce Weroniki Pazury, lecz zbyt daleko posunięte „wejście w jej buty” mogłoby wyrządzić wiele szkód, zarówno aktorce, jak i programowi. Zapewne na najostrzejszych serwisach plotkarskich pojawiłyby się zarzuty typu: „Anna Mucha jest fałszywa” (zachowując się zbyt miło); „Mucha w YCD: bezbarwna, mdła i nudna” (samo odejście z programu Weroniki Pazury i obsadzenie w jej roli Anny Muchy spowodowało kontrowersje, więc widzowie byli już w pewnym stopniu do nich przyzwyczajeni. A musimy pamiętać, że grupa docelowa YCD jest dużo młodsza, niż np. Tańca z Gwiazdami); zarzuty mówiące o tym, że swoją niewiedzę próbuje nadrabiać serdecznością, a skończyłoby się na tym, że zniszczyła program, gdyż to jej osoba spowodowała tak niską oglądalność.

W wywiadach udzielanych przed startem V edycji YCD, bardzo sprytnie, uprzedziła ataki na siebie zarzucające jej brak wiedzy i kompetencji do oceny tańca. „Oceniam emocje, nie taniec”; „Trzy osoby, które mówią o tańcu i technice tanecznej to byłoby o jedną osobę za dużo. Weronika również nie wypowiadała się na temat tańca”; „Technika wcale nie jest najważniejsza. Oczywiście jest to program o tańcu, ale przede wszystkim jest to program telewizyjny” mówiła w wywiadzie dla PAP Life.

Aktorka postawiła więc na wyrazistość i autentyczność. O tym, że lubi prowokować wiemy już od 2006 r., kiedy prowadząc Festiwal Polskich Filmów Fabularnych nie szczędziła kontrowersyjnych komentarzy, mówiąc np. przed jednym z filmów: „Już nie będę przynudzać, bo na tym filmie i tak pośniecie”.

Podobne bywają jej oceny w YCD. Jedną z najostrzejszych był komentarz po występie jednej z uczestniczek, Ilony: „Dla mnie nie istniejesz, jesteś nikim” powiedziała wtedy Anna Mucha. Po emisji programu zawrzało na forach internetowych i portalach plotkarskich. Swoje niezadowolenie, oprócz widzów, zaczęli wyrażać również pozostali jurorzy, najaktywniejszy był Michał Piróg, które swoje niezadowolenie kilkukrotnie prezentował na łamach Faktu.

Lecz oprócz komentarzy o których mówiła potem cała Polska, aktorce przytrafiały się również wpadki. Najgłośniejszą był komentarz Agustina Eguroli: „Aniu, osobowością można wygrać w „Tańcu z gwiazdami”. W „You Can Dance” trzeba umieć tańczyć” w trakcie jednego z programów na żywo, którego Mucha nie potrafiła tego zripostować. Kolejną było ostentacyjne (dwukrotne) oklaskiwanie uczestników na stojąco, nie wyglądające do końca szczerze, choć i tak lepiej, niż wejście na stół Małgorzaty Foremniak w Mam Talent.

Punktem wyjścia do napisania tego artykułu było pytanie: Czy Anna Mucha dobrze robi kreując swój wizerunek w ten sposób? Uważam, że tak. Gdyby oceniała występy uczestników w taki sposób, jak robiła to Weronika Pazura, nie sądzę, aby krytyka w tabloidach była mniejsza niż obecnie. Co więcej, po pierwszej fazie fascynacji nowym jurorem, publiczność mogłaby poczuć się znudzona a wtedy Mucha byłaby stawiana w roli kozła ofiarnego, odpowiadającego za obniżenie oglądalności. Dzięki swojej wyrazistej postawie przykuwa uwagę widzów i mediów. You Can Dance co tydzień znajduje się w pierwszej 10 najlepiej oglądanych programów TVN. Jego średnia oglądalność wynosi ok. 2 mln widzów, a ostatni odcinek obejrzało 2,3 mln widzów, wyprzedzając tym samym m.in. Szymon Majewski Show czy Milionerów. Oglądalność przekłada się na wpływy, a te na zadowolenie szefów stacji. A o tym, że TVN potrafi dbać o swoje gwiazdy nie trzeba nikogo przekonywać. Dlatego bardzo prawdopodobne, że po wakacjach zobaczymy Annę Muchę w którymś z seriali TVN, jako prowadzącą autorski program w TVN Style lub TVN Turbo, lub w produkcji kinowej ITI.

W słowniku języka polskiego znajdujemy następujące definicje słowa „żałoba”:

1. Uczucie smutku, osamotnienia po śmierci kogoś bliskiego;
2. Okres po śmierci kogoś bliskiego;
3. Określony zwyczajowo strój noszony jako oznaka żalu po śmierci kogoś bliskiego

Wygląda na to, że wkrótce będzie można dodać jeszcze jedną definicję, mówiącą o tym, że jest to czas w którym wena wstępuje w muzycznych celebrytów, których każdy z nas zna, lecz nikt nie potrafi zanucić żadnego przeboju z ich repertuaru.

Gdy większość narodu opłakiwała zmarłych, zastanawiała się, co dalej z Polską i modliła się, garstka muzyków doznała artystycznego olśnienia. Spłynęła na nich wena, którą przekuli w utwory mające wyrazić ból całego społeczeństwa, oddać doniosłość chwili, no i nie byłoby źle gdyby cieszyły się dużą popularnością np. na YouTube.

Wśród muzyków, którzy nagrali piosenki, do najbardziej znanych należą: Doniu („Czarna Sobota”), Michał Wiśniewski („Requiem”) a także Sara May („10.04.2010 Smoleńsk”).

Najciekawiej prezentuje się przypadek wokalisty Ich Troje. Jak ujawnia Anna Gromnicka w swoim artykule „Ich Troje i Doniu zawodzą o Katyniu”, piosenka ta została nagrana już trzy lata temu w hołdzie dla dwóch pilotów, którzy zginęli podczas lotu treningowego. Piosenka została więc wyciągnięta z szafy, odkurzona i umieszczona w Internecie jako hołd dla ofiar katastrofy lotniczej, tym razem ze Smoleńska. Trudno oprzeć się wrażeniu, że muzykowi zależało przede wszystkim na czasie, aby piosenka jak najszybciej znalazła się w sieci. Nie od dzisiaj wiadomo, że pośpiech to zły doradca, stąd w wideoklipie do tego utworu, wśród poległych znalazł się Jacek Sasin (zastępca szefa Kancelarii Prezydenta), który do Smoleńska nie leciał. Gdy wpadka wyszła na jaw, klip został usunięty i jak na razie, nie pojawiła się nowa wersja.

Podzielić się swoimi smutkiem i żalem postanowiła również Sara May. Jeśli założymy, że jednym z motywów pisania piosenek po katastrofie była również chęć kształtowania wizerunku, utwór wokalistki stanowi najciekawszą woltę. Piosenkarka, która ma dwa pomysły na zaistnienie w mediach: pierwszy to obrażanie większości polskiej sceny muzycznej. Gdy to nie zadziałało, zaczęła przychodzić na oficjalne imprezy ze swoją partnerką (najprawdopodobniej wzorując się na Lindsay Lohan, której domniemamy homo/bi seksualizm był niegdyś tematem nr 1 w USA). Teraz Sara May swoim utworem postanowiła „wyrazić swoje najgłębsze wyrazy współczucia, żal i wielki smutek”. Jednak po tak długim okresie walki, prowokacji i obrażania, nie jest łatwo wypowiedzieć miłe, współczujące słowa. Piosenkarka zdaje sobie z tego sprawę i moim zdaniem ta piosenka przynajmniej z jednego powodu powinna zająć miejsce w historii polskiej muzyki. Dlaczego? Oddajmy głos samej zainteresowanej: „W sobotę i niedzielę powstał utwór „Smoleńsk 10.04.2010″, który zaśpiewałam bez słów. Słowa w obliczu tak wielkiej tragedii są chyba zbędne i trudno dobrać odpowiednie by opisać to co się stało w sercu każdego z nas”. Nie wiem jak wy, ale ja jeszcze nigdy nie słyszałem aby ktoś śpiewał utwór bez słów.

Jeśli miałbym zgadywać który z raperów w ten szczególny- muzyczny sposób uhonoruje ofiary tragedii w Smoleńsku, postawiłbym na Grupę Operacyjną. Jednak to Doniu (czyżby i tu obowiązywała zasada: kto pierwszy ten lepszy?) nagrał utwór „Czarna Sobota.” Autor nie tylko prezentuje się, jako przywódca młodego pokolenia, któremu należy się rząd dusz: „patrioci młodzi w nas pokażmy że nas stać, dumni z bycia Polakami, nie ma co się bać” ale również poeta, który zaskakuje warsztatem, niezwykłymi porównaniami i celnymi wnioskami „trudno ruszyć ciałem będąc świeżo po zawale, nie czuć bólu wcale i pchać to życie dalej”.  Jednak podobnie jak Sara May, Doniu również powinien znaleźć się w annałach polskiej muzyki. Na utwór „Czarna Sobota” składa się 1427 znaków (bez spacji). Natomiast oświadczenie, które wydał raper ma ich 1636. Czy pracował dłużej nad oświadczeniem niż piosenką?

Zapewne każdemu z powyższych muzyków marzy się sukces piosenki na miarę „Candle In The Wind” Eltona Johna, która na YouTube ma ponad 7,5 mln wyświetleń. Ciekawe jednak ilu muzyków zna historię tej piosenki? Pierwsza wersja została napisana przez Bernie’go Taupin’a, muzykę skomponował Elton John w 1973 roku, by oddać hołd zmarłej 11 lat wcześniej Marilyn Monroe. Pierwszy wers oryginalnej wersji: „Goodbye Norma Jean” nawiązuje do prawdziwego imienia i nazwiska aktorki. Wersja z 1997 roku wydana w celu uczczenia pamięci tragicznie zmarłej Księżnej Diany stał się numerem 1 listy bestsellerów w Wielkiej Brytanii i kilku innych krajach. Elton John po uroczystościach pogrzebowych Książnej zastrzegł, że nie wykona już nigdy tego utworu. Dopuścił jednak wyjątek od tej zasady: może to zrobić na życzenie Harry’ego lub Williama, synów księżnej Walii.

Jednak niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że nie jest to pierwsza tego typu sytuacja o której można było się dowiedzieć za pośrednictwem znanego portalu. Po raz pierwszy w kwietniu opublikowano poniższy film, na którym można zobaczyć jak Sokół (najlepiej znany osobom nie słuchającym hip hopu z wakacyjnego przeboju W Aucie) sam wymierza sprawiedliwość w odpowiedzi na prowokacje jednego z „fanów”.

Na polskiej scenie hip hopowej można spotkać się również z aktami przemocy wymierzonymi w samych artystów. Dla zilustrowania przedstawiam film z koncertu w Kołobrzegu na którym został zaatakowany najbardziej znany polski raper – Tede. (Film dosyć słabej jakości – nagrany telefonem komórkowym. Tede to osoba w lewej części ekranu w białym t-shircie)

Widać więc, że zdarzenie z Zielonej Góry nie było ewenementem, a akty przemocy na koncertach zdarzają się. Nie można za nie jednoznacznie winić jedynie artystów lub uczestników koncerty, gdyż z jednej strony ktoś kto przyjeżdża zagrać swoją muzykę dla fanów musi być przygotowany na nieprzyjemne sytuacje i pamiętać, że bierze odpowiedzialność za swoje postępowanie na scenie, ale z drugiej strony niektóre osoby przychodzą na koncerty z nastawieniem, które nie ma nic wspólnego z dobrą zabawą, o czym wspominał Tede w jednym z wywiadów:

Wracając na koniec do Peji i wpływu incydentu na dalsze losy jego kariery. Wiele osób w swoich komentarzach uważało, że zajście w Zielonej Górze poważnie zaszkodzi jego karierze, a po wystosowaniu zakazu koncertowego przez prezydenta Zielonej Góry niektórzy uważali, ze to koniec rapera.

Jednak warto zastanowić się jaki jest target Peji i do kogo chce on trafić ze swoją muzyką. Są to osoby między 15 a 35 rokiem życia, mieszkańcy zarówno dużych miast jak i wsi, nie do końca zadowoleni z własnej sytuacji materialnej czy osobistej. Wizerunek Peji i chociażby tytuły jego wcześniejszych płyt, np. Styl życia G.N.O.J.A., Szacunek ludzi ulicy czy Najlepszą obrona jest atak jasno pokazują, że wykonawca nie chce być postrzegany jako ktoś miły łatwy i przyjemny.

Z tego powodu jego słuchacze całą sytuację mogą uznać za medialną nagonkę na ich ulubionego wykonawcę, ponieważ dla przedstawicieli kultury hip hop, którzy bardzo często utożsamiają się z hasłem HWDP i walką z systemem, to raper może być ofiarą a nie oprawcą. Świadczą o tym np. wpisy na forach hip hopowych.

Interesujące jest również to, że dwa dni po incydencie w Zielonej Górze miała miejsce premiera najnowszej płyty Peji „Na Serio” Nie podejrzewam artysty ani jego managerów o zaplanowanie takiej akcji marketingowej w celu zwiększenia zainteresowania jego płytą. Jednak patrząc na zestawienie Oficjalnej Listy Sprzedaży albumów w Polsce trzeba przyznać, iż płyta Peji odniosła wielki sukces, gdyż po pierwsze: wyprzedza ją jedynie Kayah, a po drugie: wśród młodzieży wciąż preferowana formą zapoznania się z nowościami muzycznymi jest ściąganie ich z Internetu. W przypadku Peji oprócz okazania uznania w pracę artysty przez zakup oryginalnej płyty, może to być również wyraz solidarności z muzykiem.

Na zakończenie i pocieszenie przedstawiam dowód, że bójki nie są jedynie domeną hip hopowców, ale również (wydawałoby się) łagodnych jak owieczki muzyków popowych:

Po pierwsze: bez żadnego doświadczenia filmowego i ze średnim serialowym (miała wówczas w swojej filmografii epizodyczne role w 8 serialach)- zaproponowano jej rolę w serialu o którym wiadomo było, że będzie jednym z 5 najważniejszych dla stacji  TVN (oprócz Niani, Na Wspólnej, Twarzą w Twarz oraz 39 i Pół) co gwarantuje milionową oglądalność.

Po drugie: nie tylko polskie kino, ale również światowe nie oferuje kobietom zbyt wielu głównych ról, więc okazja na wykorzystanie trendu, którym jest pokazywanie, młodych, ambitnych, realizujących się zawodowo i prywatnie kobiet (jak choćby Seks w Wielkim Mieście, a na naszym podwórku Magda M.) może się szybko nie powtórzyć.

A po trzecie: to znakomita okazja do promocji własnej osoby i szansa na zaistnienie w świadomości przeciętnego widza.

Marta Żmuda Trzebiatowska stała się z dnia na dzień wielką gwiazdą. I jak większość osób, które nagle znajdują się w blasku fleszy popełniła jeden z głównych grzechów show biznesu: brak umiaru. Gwiazdka, która w przeciągu 2-3 lat opowie mediom wszystko o sobie i swoich najbliższych, pokaże wszystko co ma do pokazania- włącznie z sypialnią i piersiami, staje się po prostu nieatrakcyjna i traci uwagę na rzecz innej dobrze zapowiadającej się aktorki. Wystarczy się zastanowić: ile znamy 20-30 letnich aktorek, ile 40 letnich, ile 50 letnich a ile 50 +? Wprost proporcjonalnie do wzrostu wieku maleje ich liczba, gdyż nie ma dla nich ról- poza miłymi mamami i babciami w serialach.

A Martę mogliśmy zobaczyć prawie wszędzie. O ile nie wyskakiwała do nas z każdego programu telewizyjnego, o tyle większość gazet dla kobiet miała z nią wywiady. Wtedy przyszedł też udział w Tańcu z Gwiazdami, którego była faworytką, niemal od chwili gdy potwierdziła, że bierze w nim udział. Nie dziwi więc fakt, że jej odpadnięcie tuż przed finałem przykuło większą uwagę mediów, niż finałowy pojedynek.

Od tego momentu zaczyna się dla Żmudy Trzebiatowskiej walka o własną pozycję w polskim show biznesie. Nie jest niesiona już na fali popularności Tańca z Gwiazdami i Teraz albo Nigdy. O tyle, o ile plotkami mogą okazać się deklaracje Joanny Brodzik nt powrotu do TVN, o tyle zakończenie Teraz albo Nigdy jest przesądzone. 6 stycznia ruszyły zdjęcia do 3, ostatniej edycji serialu. Po olbrzymim sukcesie Magdy M, TVN idąc za ciosem zrobił podobny serial, o podobnych ludziach, w podobnych scenografiach, na podobny temat, licząc z pewnością na podobną oglądalność, która przełoży się na zyski. Jednak wyniki które uzyskało Teraz albo Nigdy nie przekonały szefów stacji. I edycja serialu miała średnią oglądalność 2,98 mln widzów i dała TVN 23,86 proc. udziału w rynku. Natomiast II, odpowiednio: 2,75 mln i 22,59%.

Marta Żmuda Trzebiatowska musi więc podjąć ważną decyzję dla swojego wizerunku medialnego: czy zapragnie robić karierę w sposób podobny do Kasi Cichopek- miła, ładna uprzejma dziewczyna, która stanie się ulubienicą zarówno mężczyzn, jak i mam i babć. Czy zdecyduje się, na drogę trudniejszą, która w przyszłości może dać jej pozycje jednej z najważniejszych aktorek w Polsce. Nie oszukujmy się: Katarzyna Figura na uznanie, ze strony krytyków musiała pracować bardzo długo.

Wydaje się, że pierwszy krok został uczyniony:

Zapewne jest, co udowadniać.

Marta Żmuda Trzebiatowska zajęła 2 miejsce w rankingu Faktu na najbardziej przegrane gwiazdy roku 2008: „Miejsce drugie Żmuda-Trzebiatowska zajmuje za to, że dążąc do celu, zapomniała o tym, że najważniejsze to pozostać sobą…” oraz 9 w rankingu Dziennika na Telewizyjne Kity Roku: „Jest nijaka i nie ma nic sensownego do powiedzenia, a jej gra aktorska smakuje jak czerstwy kawałek chleba”

Obecnie jest więc luksusową ozdobą ekranu i okładki, która gwarantuje podwyższenie oglądalności. Tylko tyle i aż tyle. Z całą pewnością decyzja o zagraniu w teatrze jej nie zaszkodzi, a może tylko pomóc. Niewiele osób w polskim show biznesie jest na tyle świadomych siebie i swojego wizerunku, że gotowe są inwestować w siebie. Warto czasem stracić jutro i pojutrze aby móc zyskać parę lat.

Jak pisał o niej Film w rankingu polskich aktorów serialowych: „O aktorstwie będzie można opowiadać, gdy wystąpi gdzieś, gdzie aktorstwo się liczy.” Od gwiazdorstwa do aktorstwa daleka droga, ale tylko nieliczni podejmują wyzwanie, nie idąc na skróty- poprzez śpiewanie, przez taflę i parkiet do czerwonego dywanu.

Sylwestrowy koncert odbył się dwa tygodnie temu, lecz do dzisiaj nie milkną komentarze na jego temat. Jak zwykle w przypadku Dody opinie były różne, ale na pewno nie obojętne.

Oto przykłady: „Podczas Sylwestra z Dwójką Doda świeciła gołymi pośladkami” – Pudelek.pl „Piosenkarka pokazała się ze swojej najlepszej strony. Dała wielki show” – Super Express

A wiemy, że o to właśnie wokalistce chodzi. Od paru lat zdaje się kierować zasadą lepiej, gdy mówią o tobie źle, niż gdy nie mówią wcale i trzeba przyznać, że na razie wychodzi jej to bardzo dobrze.

Najwyraźniej kontrowersyjność Dody była lepszym magnesem na widzów spędzających sylwestrową noc przed telewizorami, niż impreza Polsatu, której tematem przewodnim były piosenki ABBY. Imprezę Dwójki z Wrocławia śledziło średnio 3,6 mln osób, koncert Polsatu z Warszawy oglądało średnio 3,1 mln widzów. Mój znajomy, gdy powiedziałem mu o wynikach oglądalności, stwierdził krótko: „Pewnie. Przecież dwójka miała Dodę” I chociaż to duże uogólnienie, to jednak nie należy bagatelizować występu Dody w przełożeniu na  oglądalność programu. W końcu ile osób przyciągała ostatniej jesieni przed telewizory jazda na lodzie, a ilu liczyło na kolejne potyczki Dody z Justyną Steczkowską w programie Gwiazdy tańczą na lodzie?

Doda jest bezsprzecznie jedną z najlepiej kreujących swój wizerunek osobowości w polskim show biznesie. Przeszła pierwszy etap: młodej, seksownej gwiazdeczki, z której szufladki wiele wokalistek nigdy się nie wydostaje i kończy jako gwiazdy jednego sezonu. Doda jest teraz kobietą- zdecydowaną, silną, w dalszym ciągu seksowną, a przede wszystkim wiedzącą, czego chce. Chce sławy. I ją ma. Potwierdzają to fakty.

Google opublikował listę najczęściej wyszukiwanych postaci z show biznesu przez polskich internautów.

1. Doda
2. Feel
3. Harry Potter
4. Rihanna
5. Jożin z bażin
6. Madonna
7. Metallica
8. Peja
9. Britney Spears
10. Czesio

Pod względem popularności Doda nadal dzierży palmę pierwszeństwa i wydaje się, że zagrozić jej może tylko Feel.

Kontrowersja najlepszą reklamą?

Puls Biznesu przeliczył natomiast czas, jaki media poświęcają celebrytom, na cennik reklamowy.

Oto czołówka:

1. Doda (24 l.) 118,00 mln zł
2. Tomasz Lis (42 l.) 46,23 mln zł
3. Maryla Rodowicz 37,99 mln zł
4. Edyta Górniak (36 l.) 36,43 mln zł
5. Justyna Steczkowska (36 l.) 28,71 mln zł
6. Katarzyna Cichopek (26 l.) 26,14 mln zł

Doda po raz kolejny triumfuje. Swoimi działaniami zaoszczędziła 118 mln złotych na promocji i kreowaniu wizerunku. Zwróćmy uwagę, że publikacje na jej temat „kosztowały” ponad 2 razy więcej, niż drugiego w zestawieniu Tomasza Lisa. A jej bezpośrednie konkurentki (piosenkarki w podobnym wieku) uzyskały wyniki odpowiednio 36,5 (Edyta Górniak) i 29 mln zł (Justyna Steczkowska).

Można się sprzeczać, czy królowa polskiego show biznesu jest tylko jedna, ale trzeba przyznać Dodzie, że ma pomysł na siebie, który konsekwentnie realizuje. Znajduje się obecnie w miejscu, w którym chciała się znaleźć, a jej wizerunek jest spójny, co stanowi dodatkowy atut w oczach reklamodawców, co więcej – Polacy wciąż się nią interesują i chcą ją oglądać. Bo spośród wszystkich uwag jednego Dodzie zarzucić nie można- bycia nudną. A po 8 latach obecności w show biznesie to ogromny sukces.